Hurip, Bèrbudi Bawaleksana, Ngudi Sejatining BecikPerpustakaan pelestarian budaya Yogyakarta
Ketuhanan
1. Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing
nganakake jagad iki saisine, dadi sesembahane wong sak alam
kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. (Tuhan itu tunggal, ada di
mana-mana, yang menciptakan jagad raya seisinya, disembah
seluruh manusia sejagad dengan caranya masing-masing)
2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana
pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran. (Tuhan ada di
mana saja, di dalam dirimu juga ada, namun kamu jangan berani
mengaku sebagai Tuhan)
3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan.
(Tuhan itu berada jauh namun tidak ada jarak, dekat tidak
bersentuhan)






